Aleksander Stępniak – Franco, dobry duch Hiszpanii.

2
2256

Mimo że był to okres ludobójstwa?

Tego nikt nie pamięta. Ważne jest, że był to okres laicki, budowano demokrację. Prawica hiszpańska wyraża się wręcz analogicznie. Pomijając zdawkową krytykę republiki, utrzymuje, że okres rządów Franco był równie zły, a oni zbudują teraz coś nowego. Nie za bardzo tylko wiadomo, na czym ma ich plan polegać. O tym, jak daleko posunięty jest proces demontażu państwa Franco, najlepiej świadczy fakt, że w zeszłym roku w Madrycie wybory po raz pierwszy od 24 lat przegrała konserwatywna Partia Ludowa. Ich zwycięzcą okazała się odpowiedniczka naszej partii Razem. Jednym z jej najgłośniejszych decyzji było energiczne zastosowanie prawa pozwalającego eliminować z przestrzeni publicznej wszystkie nazwy kojarzone z okresem dyktatury. Konsultantem merytorycznym podczas przygotowywania listy nazw ulic do zmiany była zaś pasierbica Fidela Castro, która jest szefem katedry na miejscowym uniwersytecie. Prawica, owszem, wykazywała absurdy owego pomysłu. Okazało się m.in., że w prezentacji dotyczącej domniemanych zbrodni frankizmu wykorzystano zdjęcia z Katynia i obozu koncentracyjnego w Norwegii. Mimo to ani słowem nie zająknięto się w obronie Franco. Wręcz przeciwnie, tzw. prawica ganiła go równie zajadle, jak sprawujący w Madrycie władzę komuniści.

Dlaczego?

Ktoś, kto pozna odpowiedź na to pytanie, ma szansę wygrać wybory w Hiszpanii. Moim zdaniem jest to pokłosie upadku hiszpańskiego Kościoła. Można traktować wiarę w sposób mało ortodoksyjny, wręcz areligijny, ale katolicyzm jest także systemem prawnym, państwowotwórczym. Pamiętać należy, że Hiszpania swoje największe triumfy odnosiła w czasie rządów katolickich królów, kiedy to Aragonia połączyła się z królestwem Kastylii. Odzyskano wtedy Półwysep Iberyjski z rąk Arabów, zjednoczono wszystkie królestwa, dokonano podbojów terytorialnych w Europie i wyruszono do Nowego Świata. Kiedy sojusz Kościoła z państwem zaczął się osłabiać, Hiszpania systematycznie traciła wpływy, aż przyszedł wiek XIX i zakończył złotą epokę tego kraju.

Zobacz także  Bolesław Balcerowicz - Odróżnijmy wojnę od burdy

Podobnie zresztą było w przypadku Turcji, która utraciła wszystkie swoje terytoria, a za Atatürka udało się jej zachować kolebkę państwowości. Tyle że w przypadku Turcji ta kolebka wciąż trwa i można się z Erdoganem zgadzać lub nie, ale w tej lub innej formie będzie ją konserwował lub wręcz rozwijał. W przypadku Hiszpanii nie ma takiego planu ani chyba nawet możliwości. Prawicowe partie hiszpańskie to odpowiedniki Platformy i Nowoczesnej, czyli organizmy dalekie od konserwatyzmu.

Erdoganowi także zarzuca się, że rozmontowuje państwo Atatürka.

Różnica polega na tym, że Erdogan chce zmienić Turcję, ale na pewno nie chce jej zniszczyć. Turcja ma być silna, zjednoczona, rozszerzona o nowe terytoria. Może przestaną być laiccy, kobiety zaczną nosić chusty, ale Turcja dalej będzie. W przypadku Hiszpanii wydaje się, że nie ma nikogo, kto miałby taki pomysł, a wszystkie pomysły kierują państwo w kierunku agonii.

Tu pojawia się pytanie, czy polityka Franco faktycznie odniosła sukces. Tendencje separatystyczne nie zostały wyeliminowane i znów dochodzą do głosu. Rodzi się oczywiście pytanie, na ile politycy podnoszący te kwestie mają poparcie wśród społeczeństwa, a na ile są po prostu głośni. Na pewno lewica ma ogromne poparcie za sprawą galopującej biedy. Hiszpania ma drugie po Grecji największe bezrobocie w Europie.

Chcą leczyć socjalizm komunizmem?

O tym, że nie jest to najlepszy pomysł, mało kto tam wie. Tak jak o tym, że system socjalny wprowadził w Hiszpanii Franco. Wiedza o nim jest zresztą w Hiszpanii wyjątkowo uboga. Ot dyktator, bez pojęcia o świecie, słabo wykształcony, w sumie cham.

Aleksander Stępniak. Autor książki „Polityka pojednania generała Franco po wojnie domowej w Hiszpanii”

2 KOMENTARZE

  1. Czy pojawi sie jakis artykul o Salazarze i sytuacji w Portugalii w tamtym czasie? Wydaje sie, ze tam sytuacja analogiczna jak w Hiszpanii, po smierci „tyrana, dyktatora, faszysty” panstwo zmiesza powoli do upadku.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here